zorunluluğun verdiği ilham

ders çalışmamak için insanın bir sürü bahanesi olur. murphy kanunları mı neyse artık tam o anda yapılacak birçok aktivite gelir insanın aklına. aslında bazen hatta çoğu zaman 'ya naaapsak' diye başımızı yediğimiz günler tek bir aktivite bulamazken, gerekli olan, yapılması gereken bir şey olduğunda hepsi patır patır dökülür aklımıza. en azından benim öyle. sizin de öyle olmalaı ki 'murphy' diye bir şey var. bana değil ya bu adam! :)

mesela tam o anda uzun zamandır izlemek istediğiniz bir film çıkagelir aklınıza. o olmazsa mutlaka bir arkadaşınız arar çok cazip bir aktivite önerir bak bu kesin. yok bana olmadı demeyin ama suratınıza bakıp 'cilt bakımı yapmam lazım'lar ve benzerleri oluşur aklınızda ya da mp3nüze yeni müzikler eklemek isteğiniz tavan yapar. ne olursa olsun o an yapmanız gereken iş hariç bir sürü abuk sabuk bahaneler bulursunuz. yok aslında siz bulmazsınız bilinçaltınız üstünüze çıkar ya da ne bileyim hayatın cilvesidir. bence bunların tam karşılığı murphy :)
bir de şey vardır ya söylemeden geçemeyeceğim; 'ya neyse birazdan başlarım çalışmaya' bahanesi 'şimdi uyuyayım da saati kurayım 1 saat sonra kalkıp çalışırım' olurken uyku tutar çalar saat çaldığında ise 'neyse şimdi değil en iyisi sabah kalkayım, hem sabah insanın zihni günün diğer saatlerine göre daha çok açık oluyormuş' denilir. sonra sabah olunca da 'yolda çalışayım ben zaten kolay bu konu' olur derkeeen... zaman geçer ve biz o işi atlamış, boş bırakmış, yapmamış oluruz :)
hem aziz nesin ne demiş 'tembelin çalışma günü yarındır'
(şu an bloguma yazı eklıyor olmam buna bir kanıttır sanırım :) )